Eten inmaken deel 2

Vorige week had ik het erover hoe je grote hoeveelheden eten kon inmaken, bijvoorbeeld soep, jam, appelmoes, en pastasaus. Vandaag wil ik het over een andere manier van inmaken hebben, namelijk inmaken met zuur. Iedereen kent wel augurken, en deze kun je ook heel makkelijk zelf maken. Maar wist je dat je veel meer kunt inmaken in het zuur naast augurken? Denk aan wortels, bloemkool, rettich, en courgette. En naast in het zuur inmaken kun je ook in olie inmaken. Bijvoorbeeld kruiden en knoflook.

 

Zoals ik in mijn vorige post al zei kan eten inmaken er niet alleen voor zorgen dat je langer kunt genieten van het eten wat je in huis hebt, maar je ook helpen om voedselverspilling tegen te gaan. Want doordat je eten nu langer goed blijft loop je er niet zo snel tegenaan dat je het te lang in je koelkast hebt laten liggen waardoor het helaas niet meer lekker is.

Stel je loopt op de markt en de courgettes zijn in de aanbieding. Of je hebt een moestuin en hebt opeens een enorme berg wortels. Of je krijgt van iemand een aantal bloemkolen. Eigenlijk heb je teveel om snel genoeg op te maken en je kunt het dan weggeven, of iedere dag hetzelfde eten, maar je kunt het ook inmaken. Op deze manier blijft je eten langer goed, en kun je er nog maanden van genieten in en bij verschillende maaltijden. Op deze manier kun je ook eten wat op dat moment in het seizoen is goedkoop inkopen en er later nog van genieten. Naast dat eten in het seizoen kopen vaak goedkoper is, is het ook een stuk beter voor het milieu.

Hoe maak je eten dan precies in als je het in het zuur zet?

Eerst zorg je dat je goed gesteriliseerde potten hebt. Je wast ze goed af, en zelf maak ik ze daarna nog een keer extra schoon door ze in warm water met soda te wassen, of je kunt ze uitkoken. Als je dit hebt gedaan bereid je je groenten voor die je gaat inmaken.

Je wast je groenten, snijd ze in blokjes, reepjes, plakjes, hoe jij maar denkt dat je ze het fijnste vind om later te gebruiken. Je doet de groenten in de potten, eventueel met extra smaakmakers als plakjes peper, peperkorrels, plakjes (geschilde) gember, of verse kruiden.

Als je dit hebt gedaan maak je een brine. Persoonlijk maak ik deze met 1 cup water, 1 cup azijn, 3 eetlepels zout, en 3 eetlepels suiker. Ik warm dit alles samen op in een pan tot het zout en de suiker zijn opgelost en er stoom van af komt van de hitte maar het niet aan de kook is. ik giet dit over de groenten tot deze onder staan en sluit de pot dan goed af. Vaak merk ik dat de potten vanzelf vacuüm trekken en ik ze niet eerst op zijn kop hoef te zetten.

Een aantal van mijn favoriete combinaties zijn;

Rettich + rode peper + gember +brine met rijstazijn

Radijs + rode biet + verse dille + brine

Rode ui + knoflook + peperkorrels + brine met kruidenazijn

 

Online zijn ook ontzettend veel filmpjes en recepten te vinden voor het inmaken in het zuur als je meer inspiratie zoekt.

Wat je ook kunt doen is verse kruiden en knoflook inmaken in olie.

Zo kun je tenen knoflook koken in olijfolie en daarna samen in een pot in de koelkast bewaren. Je tenen knoflook blijven zo langer goed, en je olie krijgt een lekkere knoflooksmaak.

Verse kruiden kun je in een fles olie stoppen waardoor de olie een lekkere kruidige smaak krijgt, die je maaltijden kan verrijken.

Hebben jullie lekkere ideeën om eten in te maken, laat het dan zeker achter in de comments om mij en elkaar te inspireren.

863D75B7-F804-4D5E-B53F-6BE0AF9CA5E4

Ode aan de magnetron

De magnetron, een uitvinding van Percy Spencer is in de jaren 40 ontstaan. Spencer ontdekte per ongeluk dat microgolven voedsel konden verwarmen toen hij voor Raytheon werkte en nieuwe technieken bedacht om met microgolven betere radarsystemen te ontwikkelen om het bombarderen van Londen te beperken gedurende de Tweede Wereldoorlog. Er smolt een reep chocolade in zijn broekzak.

Het eerste eten wat met microgolven bereid werd was popcorn, in 1945 vroeg Raytheon patent aan, en in 1947 werden de eerste magnetrons gemaakt voor consumenten. Sinds de jaren 60 is er in bijna ieder huishouden wel een magnetron te vinden, en zijn er kookboeken voor de apparaten ontwikkeld, kun je in iedere supermarkt maaltijden kopen die je in een paar minuten in de magnetron kunt bereiden, en online zijn hele receptvideos te vinden voor snelle gezonde magnetron maaltijden.

Een apparaat wat ontzettend bij de tijd past waarin we leven, waarin alles snel moet, je werkt veel, hebt een sociaal leven, gaat een of een paar keer in de week sporten, hebt daarnaast ook nog hobby’s en een huishouden wat je bij moet houden, owja en je moet ook een paar keer per dag eten. En er zitten maar 24 uur in een dag, en 7 dagen in een week. De magnetron zorgt ervoor dat je snel een maaltijd die je zelf hebt gemaakt of gekocht in een paar minuten kunt opwarmen, en dus geen half uur (minstens) in de keuken hoeft te staan voor je een bord avondeten voor je neus hebt staan. Geweldig als je kijkt naar alle dingen die we vandaag de dag te doen hebben.

 

Er zijn natuurlijk veel verhalen die de rondte doen over hoe slecht de magnetron voor je is, en er ik moet zeggen dat deze echt niet allemaal onzin zijn.

Zo is er onderzoek naar gedaan en blijkt dat als je eten in de magnetron opwarmt een deel van de vitaminen verloren gaan. De straling kan slecht voor je zijn als je vaak in de buurt van je magnetron bent, of deze open laat staan.

En toch ben ik sinds kort fan.

Vaak kook ik grote hoeveelheden eten waarvan ik dan porties invries, en deze warm ik vaak op in de magnetron als ik ze wil eten. De magnetron helpt eraan bij voor bij dat ik veel minder geneigd ben om eten te bestellen, een voorverpakte salade te kopen, of een boterham kaas. De afwas is minimaal, want ik hoef mijn eten niet in een pan eerst op te warmen maar doe dit op het bord of in de schaal die ik gelijk ga gebruiken om van te eten. Het is snel, dus als ik ontzettende honger heb als ik thuis kom na een dag werken ben ik niet geneigd om eerst een stuk chocolade te eten om mijn honger te stillen want het duurt nog zo lang voor er eten is, nee het eten is binnen een paar minuten klaar.

 

Ik heb ook echt het idee dat de magnetron mij helpt om minder afval te produceren, en daarom voor mij inmiddels onderdeel is geworden van een zero waste levensstijl. Ik bestel minder eten, en als je eten besteld komt dit eigenlijk altijd in onnodig veel verpakking die je vaak niet kunt hergebruiken. Ik snoep minder omdat ik snel even een maaltijd kan opwarmen en dus niet eerst nog iets pak om snel te eten omdat het nog lang duurt voor het eten klaar is, en als je minder snackt heb je ook minder snack verpakkingen. En ik kook grotere hoeveeleden eten die ik vervolgens in porties invries wat ervoor zorgt dat ik grotere verpakkingen eten gebruik waardoor ik minder kleine verpakkingen van eten gebruik om eten te bereiden.

 

Naast dat ik minder afval produceer door het gebruik van de magnetron geloof ik dat dit een duurzamere optie is dan je eten in een pan opwarmen. Als je net als ik een gasfornuis in je huis hebt dan gebruik je gas om je eten op te warmen. Het duurt even voor je pan warm is, en dan moet je het eten nog een aantal minuten doorbakken voor het warm is. gas is geen hele duurzame optie om je eten te bereiden. Een magnetron werkt via elektriciteit, en afhankelijk van welke energieleverancier je hebt is dit hoogstwaarschijnlijk toch een duurzamere optie. Zeker nu er steeds meer energie van windenergie en zonne-energie komt.

 

Voor mij wegen de voordelen van de magnetron op tegen de nadelen. Dit ook omdat ik altijd een redelijke afstand bewaar tussen mij en de magnetron bewaar als ik hem aanzet (minstens 1 meter), hij in de keuken staat, dus niet de hele tijd dicht in mijn buurt, en ik denk dat voor mij persoonlijk het verloren aantal vitaminen door het opwarmen in de magnetron opweegt tegen uit honger een portie friet halen om de hoek.

VPUZ7-1500315388-9021-list_items-microwave_1_small

oude reclame afbeelding voor de magnetron.

Hoe doe je zero waste boodschappen?

Het is zaterdagochtend. Ik moet boodschappen doen want ik heb afgelopen week mijn vriezer en voorraadkast zoveel mogelijk opgegeten en heb nu nog een appel en twee aardappels. Op zaterdag is er bij mij altijd een markt in de buurt, dus kies ik er regelmatig voor daar mijn boodschappen te doen. Ik pak de tas achter mijn deur vandaan waar ik mijn herbruikbare zakjes in een voorvak stop, een 2 herbruikbare linnen tasjes in het grote vak voor als de tas zelf te weinig ruimte bied voor alles, en een losgehaakt tasje voor sinaasappels.

Op de markt is het redelijk druk, het is mooi weer en vlak na de lunch dus een uur of een/half twee. Inmiddels heb ik een route in mijn hoofd zitten die ik afleg als ik naar de markt ga. Bij een fruit kraam koop ik sinaasappels. De vrouw komt aanlopen met een plastic zakje en ik vraag haar of ik ze in plaats van in het plastic zakje in mijn eigen tasje mag meenemen. Ze zegt dat is ook veel beter voor het milieu, zouden meer mensen moeten doen, handig ook dit tasje, zou ik ook kunnen gebruiken. Ik ga door naar de broodkraam, aardappelkraam, en twee groente kramen om de rest van mijn boodschappen bij elkaar te halen waarna ik naar huis loop alles uitpak en opberg, de herbruikbare tasjes terug doe in een tas die ik daarvoor heb achter mijn deur en verder ga met de rest van mijn dag. Geen verpakkingsmateriaal of ander afval is nu in mijn bezit door deze boodschappen.

 

Dit is ongeveer hoe het er voor mij uitziet als ik boodschappen doe voor groenten en fruit. In het begin had ik het er wel moeilijk mee om aan te geven dat ik graag mijn boodschappen in mijn eigen zakjes mee wilde nemen, maar inmiddels is het voor mij routine geworden. De angst die ik had toen ik begon met Zero Waste als het aankwam op boodschappen doen lag er voor mij in dat ik bang was dat mensen me raar aan zouden kijken, misschien zouden weigeren om mijn boodschappen in mijn eigen zakjes of bakjes te doen, of dat het in een supermarkt problemen zou opleveren bij de kassa. Na meer dan een jaar mijn eigen zakjes en bakjes gebruiken kan ik zeggen dat deze angst zwaar onterecht was.

 

Toch is het best een omslag om te besluiten je eigen spullen mee te nemen om je groenten, fruit, brood, misschien zelfs kaas en vlees in te laten doen op de markt of in de supermarkt. Het is zo normaal dat je het plastic tasje aanneemt op de markt of in de supermarkt een plastic tasje pakt om je eten in te doen dat het onwennig en vreemd voelt dit opeens niet meer te doen. Toch is het zeker de moeite waard om het uit te proberen. Niet alleen scheelt het enorm voor het milieu, maar voor jezelf kan het ook een stuk prettiger zijn als je met minder verpakkingsmateriaal van je eten te maken hebt. Zo kun je als je los wortels koopt op de markt zelf een bos uitzoeken die jij er goed uit vind zien, terwijl je in de winkel een zak wortels in een zak niet heel goed kunt beoordelen voor je hem in je mandje legt. Ook hoef je geen onnodig eten weg te gooien omdat je bijvoorbeeld een zak aardappels koopt maar er niet zo veel eet. Als je los aardappels koopt kun je er precies zoveel pakken als je denkt nodig te hebben. En zelf vind ik het toch ook wel fijn dat ik niet meer zo vaak naar de container hoef te lopen om een vuilniszak weg te gooien.

 

Hoe kun je het jezelf nou makkelijker maken om met je eigen verpakkingen boodschappen te doen? Daar geef ik je graag wat tips voor;

  • Op de markt, bij je lokale bakker of groentezaak is het misschien iets laagdrempeliger om je eigen verpakkingen te gebruiken dan in de supermarkt. Als je bang bent voor rare blikken of commentaar zijn dit misschien goede plekken om eens uit te proberen hoe er word gereageerd op je eigen verpakkingen.
  • Doe samen met iemand anders boodschappen die ook zijn eigen verpakkingen meebrengt. Samen voelt het vaak al een stuk normaler om zo boodschappen te doen.
  • Wees beleefd tegen de mensen in de winkel of achter de marktkraam. Vraag netjes of ze misschien je boodschappen in jou eigen tasje of bakje willen doen. Meestal word hier niet moeilijk over gedaan.
  • Zorg dat je altijd een paar tasjes in de tas hebt zitten die je bij je hebt, of in de auto, als je dan een keer onverwacht wat boodschappen moet doen ben je voorbereid.
  • Zorg dat je een vaste plek hebt waar je je zakjes en bakjes bewaard zodat je ze makkelijk kunt pakken als je boodschappen gaat doen en niet eerst hoeft te zoeken.

 

Al snel voelt het waarschijnlijk als de normaalste zaak van de wereld om je eigen verpakkingen mee te nemen als je boodschappen gaat doen. En dat is het ook. Het is eigenlijk een stuk logischer dat je zelf een zak meeneemt voor je brood en een bakje voor je olijven dan dat deze in een plastic verpakking zitten die zodra het eten op is word weggegooid. En doordat steeds meer mensen dit beginnen in te zien en hun eigen verpakkingen meenemen word het in winkels en op markten ook steeds normaler gevonden.

D73DB0D1-9E43-41AF-947A-2E38336472F1

Deze foto nam ik in de Lidl een poos geleden. Ik kwam van mijn werk vandaan en bedacht me dat ik geen brood in huis had voor een lunch dus besloot ik om mezelf te trakteren op een paar losse broodjes. Ik heb altijd wel een zakje in mijn tas zitten voor als ik plotseling boodschappen doe en dit kwam nu goed uit. Er word in de Lidl nooit moeilijk gedaan bij mij als ik mijn eigen zakjes meeneem.

Hoe zero waste leven je geld kan besparen

Vaak denken mensen dat Zero Waste leven veel geld kost. Dat in bulk kopen duurder is dan wanneer je het in een verpakking koopt. Of dat je veel geld kwijt bent aan duurzame producten in vergelijking met hun niet duurzame tweeling.

Dit is echter meestal niet het geval. Soms zijn duurzame producten duurder in aanschaf, maar verdienen ze zichzelf snel terug omdat je geen goedkopere producten voor eenmalig gebruik hoeft te kopen voor een veel langere periode waardoor het uiteindelijk duurder is deze goedkope producten te kopen. In bulk kopen bespaard je vaak juist geld omdat je niet te veel koopt maar alleen wat je nodig hebt, en als je zelf grote hoeveelheden koopt van iets zoals bijvoorbeeld rijst scheelt het je vaak ook enorm als je uitrekent wat de prijs per gewicht is vergeleken met een kleinere verpakking. Je kunt dus in feite soms zelfs geld besparen door duurzamer te gaan leven. Hoe dat kan, en voor mij ook regelmatig het geval is leg ik graag verder uit.

 

Tweedehands voor nieuw kopen

 Als je kijkt naar kleding, meubels, servies, bestek, en nog veel meer dingen die je in je dagelijks leven nodig hebt is de duurzaamste optie vaak om tweedehands te kopen. Als je tweedehands koopt stimuleer je een circulaire economie waarbij producten die anders misschien op de stortplaats zouden belanden een nieuw leven krijgen. Door tweedehands te kopen kun je vaak producten van een goede kwaliteit vinden voor een lage prijs. Zo heb ik zelf bijvoorbeeld een enorme oude houten kast in topconditie die ik gebruik als voorraadkast in mijn kamer die ik voor 50 euro heb gekocht, en voor 10 euro extra door de kringloop gedemonteerd bij mij thuis werd bezorgd. Ook bestaat het grootste gedeelte van mijn kledingkast uit kleding die ik tweedehands heb gekocht of gekregen.

 

Vraag je omgeving om hulp

Dat brengt mij tot mijn volgende punt, namelijk vraag als je iets nodig hebt in je omgeving of iemand misschien nog iets voor je heeft liggen. Voor eenmalig gebruik is het bijvoorbeeld zonde een klopboor aan te schaffen omdat je iets aan je muur moet hangen als je deze ook kan lenen van iemand in je omgeving. En als je bijvoorbeeld glazen potten zoekt om eten in op te bergen, vraag in je omgeving eens of mensen jampotten voor je willen bewaren. Vaak zijn ze er zelfs alleen maar blij mee omdat het hun een tripje naar de glasbak scheelt als jij ze komt ophalen.

 

Vers eten is niet duur

 Een punt wat vaak naar voren komt is dat Zero Waste eten ontzettend duur is omdat je dan vooral groenten en fruit eet en dit duurder is dan kant en klaar eten uit een pakje. Want niet alleen moet het vers en verpakkingsvrij, maar ook lokaal, biologisch, enz. Ik weet niet waar deze gedachte vandaan komt maar ik kan met zekerheid zeggen dat het niet duur is om vers te eten. Zelf ga ik vaak naar de markt bij mij in de buurt waar ik groenten en fruit koop, maar ook bij de toko zijn verse groenten en fruit totaal niet duur. Ik moet zeggen dat ikzelf niet per se kijk naar of mijn eten biologisch of lokaal is, maar lokaal eten is over het algemeen al goedkoper dan niet lokaal eten omdat er minder transportkosten bij het eten komen kijken, net zoals er bij groenten en fruit die in het seizoen zijn minder kosten voor bijvoorbeeld een kas bij komen kijken. Maar zelfs als je niet naar de markt gaat of de toko, maar naar de supermarkt gaat om groenten en fruit te kopen zal dit goedkoper zijn dan wanneer je bijvoorbeeld de voorgesneden groentemixen uit de koeling koopt. Ja zelfs als ze in de aanbieding zijn. Zo kost bijvoorbeeld een zakje van 200 gram ijsbergsla bij de Albert Heijn 1 euro. Een krop ijsbergsla kost 1,09 euro. En van een krop sla komt meer sla dan 200 gram.

 

Groot inkopen is goedkoop

Zelf heb ik geen bulkwinkel in de buurt, en kies ik ervoor om dan grote verpakkingen in te kopen waardoor ik in plaats van bijvoorbeeld twintig kleine verpakkingen rijst een grote zak heb. Dit scheelt me in verpakkingen, en de verpakkingen die ik heb zijn zo groot dat ik ze vaak kan gebruiken voor bijvoorbeeld het verzamelen van het afval wat ik produceer, en als je het per gewicht gaat vergelijken met kleinere verpakkingen ben je vaak veel goedkoper uit. Natuurlijk is het niet goedkoop om in een keer een grootverpakking te kopen van iets, maar het verdient zichzelf meestal snel terug. Zo kocht ik ooit een kilo zwarte peper voor 15 euro. Mijn huisgenoot wilde haar potje vullen met peper, wat kwam op 60 gram. Ze betaalde mij daar 90 cent voor, wat ontzettend goedkoop is. Zo kost een draaimolen Drogheria Alimentari peper van 45 gram bij de Albert Heijn 2,05 euro.

 

Zelf maken in plaats van kopen

Door zelf kleding te repareren, meubels te repareren, maar ook al door zelf koekjes, of een brood te bakken in plaats van ze te kopen bespaar je best veel geld. Zelf heb ik laatst een nieuwe knoop aan een broek gezet omdat de originele knoop er vanaf sprong, wat me niks heeft gekost omdat ik nog een knoop in huis had, en als ik een nieuwe broek had gekocht had ik op zijn goedkoopst waarschijnlijk 30 euro kwijt geweest. En dat had dan geen duurzame optie geweest.

Ook vind ik het lekker om in de avond iets te kunnen snacken. Ik hou ontzettend van chips maar dit is natuurlijk geen hele duurzame optie. Ik heb ooit popcorn mais aangeschaft, wat toentertijd ongeveer 2 euro was voor een zak van een halve kilo, waar ik zo af en toe zelf in een pannetje popcorn van maak. Een stuk goedkoper, duurzamer (want minder verpakkingsmateriaal) en ook een stuk lekkerder dan een zak popcorn uit de supermarkt vind ik zelf.

 

Nieuw duurzaam kopen

Als je iets koopt om duurzamer te leven, en het is een product wat wegwerp artikelen gaat vervangen dan kan de aanschaf daarvan in het begin inderdaad soms wat duurder zijn. Kijk maar bijvoorbeeld naar een metalen drinkfles, of een herbruikbare menstruatie producten, maar op de lange termijn verdien je deze producten snel terug waardoor je geld bespaard. Dit is iets om in je achterhoofd te houden als je naar dit soort producten op zoek bent, want in deze gevallen is het vaak slim om voor een product van kwaliteit te gaan wat jaren meegaat, en daardoor inderdaad iets duurder kan uitvallen.

731D328C-3932-4467-994F-3DD78805BA44.jpeg

Hierboven is een foto te zien van een boodschappentrip naar de markt van laatst. Ik heb ontzettend veel verse groentenen fruit kunnen kopen, een stokbrood, en aardappels waarmee ik minstens een week vooruit kan voor iets meer dan 15 euro. Ik heb niet precies bijgehouden hoeveel ik na de markt overhad, maar het was sowieso onder de 20 euro. Wat me bij mij op de markt altijd opvalt is dat de aardappels maar de helft van de prijs kosten die ik in de Albert Heijn zou betalen voor dezelfde hoeveelheid aardappels. 

Recept bonen spread

Iedereen kent wel humus, een spread van kikkererwten, tahini, olie en kruiden. Lekker als dip, op brood, of in een wrap. Maar je kunt zoveel verschillende spreads maken als je de kikkererwten vervangt door andere bonen. Een van mijn persoonlijke favorieten is een mung bonen spread met lekker veel paprika poeder en ras el hanout. En het is weer eens iets anders om op je brood te doen.

 

Ingrediënten

De basis:

  • Een cup aan bonen of peulvruchten
  • Een eetlepel tahini (als je allergisch voor tahini bent kun je een andere noten of pitten pasta gebruiken)
  • Een teen knoflook
  • Een theelepel zout
  • Sap van een halve limoen (of citroen, wat je in huis hebt)
  • Water of olie

Toevoegingen:

  • Paprikapoeder
  • Ras el hanout
  • Komijn
  • Rode biet
  • Avocado

 

 

Bereiden

Doe alle ingrediënten samen in je keukenmachine, en een klein beetje van het water of de olie. Meng dit en voeg water of olie toe tot het mengsel een dikte heeft die jij fijn vind. Je kunt het helemaal glad mengen of het wat ruwer houden.

 

Voeg toevoegingen toe die jij lekker vind. Ik heb hierboven een aantal dingen genoemd die je er doorheen kunt doen, maar heb je zelf iets waarvan je denkt dat het waarschijnlijk heel lekker is om door de spread te gooien probeer dat dan zeker uit.

 

Dit recept is snel, makkelijk, een geweldige meal prep, en super fijn voor vegetariërs of vegans die soms niet meer weten wat ze op hun brood moeten doen omdat ze de normale humus even zat zijn gegeten. Kijk bij het maken naar wat je in huis hebt, je kunt alle bonen en peulvruchten voor dit recept gebruiken; zwarte bonen, witte bonen, linzen, mung bonen, kikkererwten, enz. laat je door je fantasie leiden.

BEA24024-C96D-4E53-91DE-417217CDBA24